01-09-2010  Bezoek.

Ze zijn met z’n vijven. Vijf douaniers, die aan boord stappen terwijl ze zich als zodanig bekend maken en ineens overal zijn. Gegevens van paspoorten en scheepspapieren worden overgeschreven, iemand snuffelt benedendeks in kasten en kooien, anderen vragen ons uitgebreid naar de route die we hebben gevaren en men gaat bellen, of ons verhaal klopt dat we eerder door de collega’s (al varende) zijn ondervraagd.

Als Tineke de datum en positie exact in het logboek terug weet te vinden komt dat overeen met hun gegevens en is iedereen tevreden. Voor de volledigheid krijgen we ook van hen het nummer van hun schip, die we maar weer netjes in het logboek schrijven en weg zijn ze weer.

We liggen in Lezardrieux te wachten op een gunstige wind, om over te kunnen steken naar de Kanaaleilanden. Iedere dag bekijken we twee keer de weersvoorspelling, en besluiten dan om maar weer een dag te wachten. Maar morgen moet het kunnen. Niet echt ideaal met de wind deels op kop, maar we hebben het hier wel gezien. En nu dus de douane ook.

 02-09-2010  Gurensey

We zijn in Guernsey en liggen in de voorhaven van Saint Peter Port. Het heeft geen zin om de Marina in te gaan, want morgenochtend vroeg gaan we weer verder. En dan staat er op de drempel die de ingang bij laag water afsluit, nog lang niet genoeg water. Het was een heftige tocht. Eerst tegen de wind in, maar daarna scherp aan de wind, die vrij krachtig was. We hebben onze motor dan ook bitter nodig gehad. Maar hier kan hij zijn dorst lessen: taxfree diesel. We horen hem bijna snorren. Of is dat de echo van de vele motoruren vandaag?

 03-09-2010  Cherbourg

En wij maar denken dat we het ergste gehad hadden. Mooi niet dus. De aanwijzingen van de pilot, hoe we het beste door dit gevaarlijk stukje zee kunnen komen,  hebben we tot op de minuut gevolgd. Alles ging goed, totdat we de Alderney Race gepasseerd waren. Dachten we. Maar daar, waar het water vanuit het gebied rond de Kanaaleilanden de stroming van het Kanaal zelf tegen komt, ontstaat een heksenketel. Je weet wel, golven die alleen maar recht omhoog komen. De Swalker wil daar gewoon doorheen, ondanks een wind die krachtiger is dan voorspeld en ook nog tegen staat. En wij, wij worden alle kanten op geslingerd, en kunnen alleen maar kijken naar al dat geweld om ons heen. Het duurt tot ver na Cap de la Hague op het vasteland, voordat het weer wat rustiger wordt. Cherbourg, waar we nu liggen, vinden we niet zo’n interessante haven. Maar, we gaan niet eerder verder, dan dat wind en getij ons gunstig gezind is. Al duurt het een maand! Nou ja, een weekje, hopen we…..

 07-09-2010  Fécamp

En kijk, daar zijn we ineens 81 mijl verder! Het wachten is beloond met een prachtige zeildag. De eerste uren stond de stroom mee, en niet zo’n beetje ook. Daarnaast ook nog een harde wind van opzij; we kunnen ons geluk niet op! Regelmatig een bootsnelheid over de grond van 10 knopen; dat schiet echt op. Dat de wind aan het eind van de dag inkachelt, en we voor de laatste mijlen het ijzeren zeil weer moeten gebruiken, doet niets af van ons geluk: voordat de avond valt, liggen we al lang en breed in Fécamp.

 09-09-2010  Dieppe

We blijven een dagje langer in Dieppe. Op de heenreis hebben we deze haven overgeslagen, en het blijkt best een leuke stad te zijn. De haven ligt tegen het stadscentrum aan. Rond de haven, die gedeeld wordt door pleziervaart en vissers, prijzen de restaurants met overdekt terras de Fruits de Mer aan. Aan het strand verrijst het tentendorp voor het komende 30e Internationale Vliegerfestival met deelnemers uit 40 landen, wat een week zal duren. Wij klimmen naar het Kasteelmuseum, wat een grote verzameling van ivoorsnijkunst huisvest. Naast de kerkelijke attributen zoals crucifixen en rozenkransen zien we ook snuifdoosjes, waaiers en zelfs modelschepen van ivoor, vaak ongelofelijk gedetailleerd gesneden. Dit is beslist een stad om in verwaaid te liggen. Maar wij krijgen vanaf morgen nog een paar dagen goede wind, voordat een depressie op bezoek komt. Dus morgen weer verder.

 11-09-2010  Boulogne sur Mer

Terwijl we rondkijken in de jachthaven van Boulogne, zien we hem al liggen. Een Engels zeiljacht, zonder mast, met een flinke knik in de buiskap en een verbogen zeereling. Als we goed en wel vastliggen, zien we een mast naast het schip op de steiger liggen. Van onze buren horen we dat ze gisteravond laat binnenkwamen, met de mast nog naast zich in het water. Op eigen kracht, zonder hulp van reddingsdienst of sleepboot. En zo te zien is de mast zelfs niet in stukken gebroken. Knap staaltje van goed zeemanschap en natuurlijk ook een portie geluk bij het ongeluk. Morgenvroeg, voor wij vertrekken, nog even een ronde langs de stagen maken; je kunt nooit weten…

14-09-2010  Nachtelijke aanvaring.

Het is nacht. Buiten giert en fluit de wind door het want. Het waait een halve storm, maar wij liggen stevig vast in de haven van Duinkerken, met een paar extra stevige lijnen voor de zekerheid. Dus zijn we diep in slaap, als we ruw gewekt worden door het geluid vlakbij van een scheepsmotor op volle kracht, die hoe langer hoe dichterbij komt. We horen geschreeuw, nog meer schreeuwen en dan volgt de klap. We stuiven de kooi uit naar buiten. Daar zien we een groot zeiljacht die door de wind met zijn achterzijde tegen onze boeg wordt gedrukt. Zijn boeg ligt tegen onze voorbuurman, een mooie houten tweemaster. Met veel geduw getrek en nog meer motorgeweld probeert onze bezoeker weer vrij te komen en het lukt hem zelfs bijna om ons ook nog eens met zijn boeg raken. Paniek! Al achteruitvarend, tegen de wind in, komen ze weer bij de ingang van de haven, en leggen daar vast aan de steiger, waar tot onze verbazing nog alle ruimte is.

Wij halen lampen en bekijken de romp. Op de rode stootrand zit een diepe kras van een 10 centimeter lang. Verder niets, gelukkig. Onze voorbuurman is minder fortuinlijk. De bemanning zag met grote schrik de romp flink naar binnen gedrukt worden; zowel een stuk van de romp, het dek als het berghout is beschadigd. Einde nazomer vakantie. Ieder vraagt zich ook af, waarom je met dit weer in het donker een gemakkelijk bereikbare ligplaats voorbij vaart en tegen de stormwind in, rond wilt draaien in een zeer beperkte ruimte.

De volgende dag komt de schipper van het jacht nogmaals informeren naar de schade. Bij ons gelukkig alleen die kras. In onze sterke stalen Swalker.

18-09-2010  Vlissingen

Vandaag zijn wij weer met de Swalker terug in Nederland. Het is een wat vreemde ervaring, merken we, wanneer we eenmaal vastliggen bij de watersportvereniging in Vlissingen. Het voelt duidelijk anders, dan toen we de afgelopen jaren even terug waren voor het afleggen van wat bezoeken. We zijn nu weer terug voor een langere tijd. Vooral het laatste jaar hadden we het gevoel dat Nederland een ander Nederland is geworden in die vijf jaar. Maar misschien is het nog wel meer, dat wij zelf ook in die vijf jaar veranderd zijn. Dat, door onze ervaringen gedurende het langdurig verblijf in andere landen en vaak te midden van anderen, die ook het ook aangedurfd hebben om het ‘oude vertrouwde’ te verruilen voor het onbekende, wij zelf een andere kijk hebben gekregen op de wereld om ons heen.

Daarbij, Nederland is niet meer het land waar onze kinderen en kleinkinderen wonen. Wel het land van familie, vrienden en kennissen van voor ons vertrek. Waar gaan we ons vestigen? En: willen we ons wel ergens vestigen? Toen we vertrokken hadden we geen vast omlijnd plan, maar er was wel een groot kader: langs de kusten van Noord en Zuid Europa varen en zoveel mogelijk bekijken. Nu we terug komen ontbreekt dat. In ieder geval willen we dichter bij de kinderen en kleinkinderen zijn; maar ook willen we het varen niet missen.

Dat is een begin. Eerst gaan we langzaam naar onze winterplek, dwars door de binnenwateren van zuidwest Holland. Weer eens wat anders dan de zee.

25-09-2010  Dordrecht

Aankomen in Dordrecht is net een beetje thuiskomen. In de jachthaven krijgen we opnieuw een warm ontvangst en een mooie plek voor de Swalker. We gaan de komende dagen de Swalker winterklaar maken en daarna naar de kinderen.

Vijf jaar swalken is voorbij, en we hebben er geen moment spijt van gehad!

Het was een ervaring om nooit te vergeten.